Orion'un Kuşağı

Nilüfer

2 Temmuz 2017

Kan kusarak uyanıvermiş gibi uykusundan

Apaçık gözleri

Nefesinde can kokusu,

Uyanmayacak uykusundan

Baksana bina kaç katlısı!

Gri orta fiyat parkeler üzerinde

Yatıyor boylu boyunca…

Üstten aldığı dersi vermek için

Burdan geçerdi amfiye

Arkadaşlarıyla hemen sağdaki çimlerde

Otururlardı, maksat muhabbet

Hazırlıkları boyu canı çıktığı seminere

Koştururken bozuk parkelerden birine

Takılmıştı topuklusu

Ordan kalma bacağının moru

Etrafı kalabalık

O hala,

Yatıyor boylu boyunca.

Kırmızı.

Gördüğüm hiç kimseye bu kadar yakışmamıştı.

Ürkütücü bir doğallığa kavuşuyor bedeni

Sıcağını kaybettikçe

Kalabalığın yarısı

Anlamıyor yargılıyor

Diğer yarısı

Anladığını sanıp ayıplıyor

Tiksintiyle doluyor içim

Suratlarına baktığımda.

Elime görünmez bir silgi alıyorum

Teker teker siliyorum

Her birini.

O, hala yatıyor boylu boyunca

Gri orta fiyat parkeler üzerinde.

Kıvrılmak geliyor

Kırmızı sıcak yorganına.

Yürüyorum,

Ayaklarım kızıla kavuştuğunda

Silgiyi bir kenara bırakıp

Uzanıyorum boylu boyunca

Gri orta fiyat parkeler üzerine

Dünyanın en güzel kırmızısı

Sarıyor beni

Bir an geliyor

Ve nihayet

Kırmızı oluyorum.

 Kırmızı.

Kırmızı.

Kırmızı.

Dipnot:

Yaşamak ve ölmek arasına sıkışanlar onu sahiden anladı ya gerisi mühim değil.

Kalpleri kör olanlar asla kırmızının gerçek rengini göremeyecekler nasıl olsa.

Böyle bi' şeyler de var?

Yorum Bırak