Orion'un Kuşağı

Tragedya

5 Ağustos 2016

ocg56

Tahta kuruları

Hepsi uykuda.

Ahşap zemin:

(Bir derin nefes)

Sevi olmuş

Geceyi bu yüzden,

Izdırap molası.

FAMES:

-Ah be Markus!

Bi’ tahta kurusu olamadın.

Karanlıkta, ne sana dirlik

Ne bana esenlik

O vakit

Donat sofrayı

Güneş bu gece de

Masamızdan doğsun!

MARKUS:

-…

FAMES:

-Söyle, niçin pek suskunsun?

Sorum kendi içinde

Çürüyor yahut ondan mı?

Markus, yorgunsun…

Ve yorgunum

Judas’ın ihaneti

Şahidim olsun!

MARKUS:

-…

FAMES:

-Uyku, yasemin kokulu şerbet

Baldıran zehri kimine

Aman olsun kime ne!

Uyku, uyanmak demek Markus

Uyumayalım!

Kronos zamanı tutsun.

MARKUS:

-…

FAMES:

-İnsanın mayası unutmakmış,

Yalan Markus!

Şaşkın bir gezgindir o

Alabildiğine kaybolur.

Bundandır dileğin

Sokak lambası

Karanlık oda

Yoldaş olsun.

MARKUS:

-…

FAMES:

-Yaşlı bir balıkçı karısı gibi

Oturduğum taşın

Yosun kaplı girintisi

Hiç de kuzeyi göstermiyor sanki

Markus, yönler de biraz yalan

Gitmeler gibi

Yine de kaldıysa inancın

Atının rüzgarı bol olsun.

MARKUS:

-…

FAMES:

-Biliyorsun Markus, biliyorsun…

Konuşmadın sanmasınlar!

Sessizliği, uzun hikayelerden peydahlamışsın

Yine de anlamıyorum Markus,

Bardaklarımızdaki son deme vuran

Gün ışığına and olsun

Ne gerek vardı!

Varsın gerek olmasın.

 

Böyle bi' şeyler de var?

Leave a Comment